my way

Писмо

2006-11-08T14:29:00.000+01:00

Сe на сe, до сега, сум добила три писма. Само три! (Наполеон Бонапарта, славниот француски водач и брилијантен воен ум, бил и страстен пишувач на писма - напишал околу 75.000 писма во неговиот живот, многу од нив до неговата жена Жозефинa). Значи, зборувам за оние, "вистинските" писма, како наполеоновите: ракописно напишани, на лист хартија (содржината може да биде каква било - пријателска, љубовна...), листот превиткан два-три пати, ставен во плико, адресирано - исто така ракописно, со поштенска марка на која има печат од пошта...
Од друга страна може да се "пофалам" со напишани три или четири писма, и тоа "вистински". Слушајќи ја Love Letter од Nick Cave која раскажува за изгубената љубов која се надева дека ќе му се врати откако ќе го прочита неговото "љубовно писмо исполнето со надеж", мислам дека најжалосно е што никогаш не сум добила ниту пак испратила токму љубовно писмо (Лудвиг ван Бетовен, генијалниот и мистериозен композитор, напишал бројни љубовни писма до неговата никогаш не откриена за светот љубовница, која едноставно ја нарекувал Моја Бесмртна љубов, но сепак, Шекспир е оној кој со своите сонети најубаво го доловил шармот на љубовните писма, на емоционалното пишување).
И сигурна сум дека не сум сама во оваа жалосна приказна. Цела моја генерација е лишена од привилегијата на пишување писма (секоја чест на малкуте исклучоци). Денес сe што добивам по пошта, во вид на писмо, е: сметка за мобилен телефон, сметка за фиксен телефон, сметка од банка, здравствени картончиња...
Жедта за писма во мене се јавува со првото Писмо до непознато другарче кое го сретнав во 4-то одделение, за жал пратено до мое другарче а не до мене. Мислам дека тие две, сега познати другарчиња, сe уште си пишуваат, и развија убаво пријателство. Е токму од тогаш посакувам писма, посакувам да ги собирам, да ги сортирам, врзани со коноп, ставени во кутија, "скриени" под кревет, па кога ќе посакам да можам да си ги земам во рака сите мисли кои некој ги ставил на хартија, упатени до мене, и да ги читам, да ги пречитувам (Ненси Реган ги чувала сите писма што и ги пратил нејзиниот маж Роналд Реган, претседател на САД, означувајќи ја кутијата во која ги чувала со Моето најголемо богатство).
Улогата на писмата во комуникацијата суштински е променета од 19 век (развој на технологијата - телеграф, телефон, а денес Интернет). Историски, писмата биле единствени доверливи средства за комуникација помеѓу луѓето на различни локации. Тие постојат од антички Египет и Сумер, па низ Рим, Грција и Кина, се до денес (иако со изменета улога). Не дека ги немало и официјалните писма во тоа време, како што ги има и сега, но бројот на личните писма бил многу поголем отколку денес. Баш ме интересира дали во светот, од неговиот почеток, па се до денес, се испратени повеќе лични писма или пак e-mail-ови? Тајноста на писмата, е правен принцип во Уставите на неколку Европски земји и во Америка. Се гарантира дека писмата кои се пратени никогаш нема да бидат отворени од владините служби или од некој друг (што ли ќе му се случеше на физичарот - нобеловец Алберт Ајнштајн, ако му ги "провалеа" писмата упатени до американскиот претседател Френклин Рузвелт во август 1939 г. - месец пред почетокот на Втората Светска војна - со кои предупредува на можноста дека Германија може да развие атомска бомба?).
Но, да се вратам на мојата тага по писмата... И јас сум потпаднала на технолошкиот развој. И да имам време и можност (да сум доволно далеку и долго од сите за да напишам писмо) пак ќе посегнам по телефонот или ќе застанам пред компјутер и ќе напишам e-mail. Не велам дека е тоа лошо, ама да разјасниме - sms пораките не се писма, кратките пишани пораки исто така, а e-mail-овите во никој случај не можат да се наречат писма.
Недостасува магијата на рачно напишаното писмо, нели? Недостасува интимноста на пишување на писмо. Недостасуваат спомени. Ќе речете фотографии, сувенири... Да, ама тие ги немаат мислите, она личното што го имаат зборовите испишани на хартија. Наречете ме носталгична, ама тоа е. Мислам дека токму сега ќе почнам да пишувам писмо...

Ало?!

2006-10-30T16:07:00.000+01:00

Кловнови

2006-10-05T14:17:00.000+02:00

Како да убиеш кловнови?

Дожд

2006-09-12T15:33:00.000+02:00

Кога ми текна да пишувам на оваа тема, надвор беше убаво времето, со темно сиви облаци, натежнати над земјата, кои ветуваа дожд. "Супер!", си реков, ќе заврне и ќе имам муза. Е арно ама како дождот да ми се налути па не сакаше да се дружиме додека имав намера да го пишувам текстот. "Добро", си реков, ја напишав дефиницијата за дожд, што ја најдов на слободната интернет енциклопедија Википедија - дождот е форма на врнеж што се формира кога одделни капки вода паѓаат на земјината површина од облаците. Научното објаснение за тоа како се формира и паѓа дождот се вика Бертеронов процес - никаква посебна философија според напишаново.
Сакам дожд... Многумина се чудат кога го велам ова (и секогаш ми викаат да си се преселам во Лондон, за што искрено и си кројам планови), но има нешто во него што ме прави среќна. Го сакам во секое годишно време: на лето кога знае да дојде од "никаде" и да разлади, во есен кога си игра со лисјата од дрвјата и ја мие целата природа давајќи божествени бои, во зима кога знае да го "скрши филмот" кога ќе створи шамак (каша) од снегот, и во пролет кога ја буди природата и кога кај нас има најубави виножита на целиот свет (убедена сум во ова). Уште како малечка се радував на секое вирче што ќе се створеше од врнежите и верував во "паролата" - "не сум од шеќер, па да се стопам" (и да носев чадор не го отварав), па затоа радосно си скокав во нив (играта се викаше "жапчиња", победник беше тој што ќе "крене" највисоко вода, и нормално ќе се напвари "ќул воден").
Опсесијата со дождови од малечка, значеше и проучување на празноверните најави од бабите и дедовците за доаѓањето на дождот. На пример, од каде бре ако мачка се мие на југ, ќе врне? Или пак ако касаат мувите - ќе врне, ако врапчињата се перпелкаат во прашина, пак ќе врне, па вечната реума како најава за дожд... По одговорите на овие прашања с¢ уште трагам.
Понекогаш си мислев дека нашиве "стари" се на похалуциногени дроги отколку Чироке индијанците со нивните дождовни ритуали (ви текнува, кога играат околу оган и мумлаат за да го повикаат дождот). Индијанската легендата вели дека повиканиот дожд ги содржи духовите на починатите главатари кои се будат од битката која ја воделе во облаците со лошите духови. Исто така се верувало дека дождовните танцови ритуали се инспирација за несекојдневни (читај сексуални) чинови на духовно обожавање на предците (!).
Е ама не се само Индијанците опседнати со дожд. Сте чуле ли за Додола? Е тоа ви е нашиот, словенскиот ритуал за дожд (кога сите овде сме биле едно племе). Имено, и нашите племенски предци си имале своја митологија и во неа божица на дождот (Перперуна, жена на врховниот бог Перун, кој пак бил бог на грмотевиците). Се верувало дека кога божицата ги молзе нејзините рајски крави (облаците), врне на Земјата. Секоја пролет таа прелетувала над шумите и полињата за да го разбуди зеленилото и да ги накити дрвјата плодови (од таму дождот е знак за плодност - бериќет). Во ритуалите послевени на оваа божица се пееле посебни песни и се танцувало (најчесто тоа го изведувала некоја млада мома "облечена" само со лисје и гранки). Делови од овој ритуал може да се сретнат и денеска во Балканскиот фолклор.
Дождот е опеан од многу поети. Дожд и вино се перфектна поетска инспирација, практикувана од многу од нив. А дождот е инспирација и за многу други нешта, не само за песни, туку и за љубов, за мечтаење, за...спиење (најубав сон имам на чардакот кај баба ми во село, кога слушам како капките дожд удираат на ламарина - лим). Дождот може и да ти дозволи да се изнаплачеш а никој да не запримети...
Надвор с¢ уште не врне, па морам да завршам со мојата поговорка (и со надеж дека ќе се исполни набргу) - после сонце доаѓа - дожд!

.

Одмор

2006-07-12T13:52:00.000+02:00

Знам дека не пишам многу во последно време, ама како шо се ближит мојот одмор, се помрзлива станувам :) Нејсе, одам на одмор, од време на време можда и ќе поднапишам нешо. До тогаш забављајте се со стариве постови.

ЕНЅЕРО

2006-06-14T14:29:00.000+02:00

Не се велит енѕеро, аман веќе еднуш сфатите. "Ориѓани се к'пет во енѕероно." Јас стварно не знам к'ј ви текна овај збор? Па уш и "ориѓани". Катастрофа. Во охридскиот дијалект немат збор енѕеро. Старите охриѓани велет ејзеро ("е" се изговарат меѓу "е" и "о"). Пример, "се к'пет в (е)јзеро". Ај како и да е. Нек ви стојт. Само да знајте дек грешите.
Туку, среќа шо го имаме езероно покрај градон (иако на лето малу го пцујаме з'ш зарди него идет скопјаништана и гужви прает). Цел живот на охриѓани е врзан за езероно (претпоставувам и на стружани, и на луѓено од селата покрај езеро, и на оние од албанска страна).
Есен, зима, пролет... лето!
Таман се стопли времево. Сеа бубачките во главчињата на децана почвет да беснет, и прво нешто шо им теквит на топлово време е да се иск'пет в езеро (и мене ми беснеа бубачиња в главче ко бев мала... до душа и сега се тука). Арно ама, "немат к'пење в ејзеро дур не се стопит снегон на Галичица!" (а се топеше на крајот на јуни), велет постарите охриѓани, т.е. баба или дедо. И финтата е како да се избегат од дома, да ојш на плажа, да се пикниш во вода, да се пофалиш пред другарчињата дека прв си ја почнал летната сезона, ама да не те дознает дома.
А ко ќе се отворит вистински сезоната, други убај моменти идет на ред. На пример, во сезона се "пушташе" и спортскиот риболов, т.е. "одењето на блинкер" (сега секаков риболов во Охридско езеро е забранет со закон). Е то беше ритуал. Станвиш сабајле околу 3 сатот, надвор темница, гајбето со блинкерите, кепчето и дозволата за блинкер стокмени, грабаш два три сендвичи, пентата на рамо, и правец кон кајчето. Ги водениш пражниците (дрва на кој се креват кајчето), го туркаш, местиш весла, се прек'рствиш и правец сред езеро. Околу тебе 150 кајчиња (сите го поминале овој ритуал). Тивки муабети (за да не се плашет рибите), изгрејсонце, надеж за некое рипче кое ќе го клајш на жар одма ко ќе стигниш дома и ќе го залијаш со бело вино.
Нас ко деца н¢ земаа на блинкер, ама ние си имавме и свој начин на фашчање рибчина - со потонати ќесина и тегли во кој ќе клаевме леб, и уш поголема надеж дека некоја голема риба ќе влезит н'тре и ќе ја фатиме. Интересна работа, со јадици многу мерак немавме да фашчаме риби.
Ама сепак, најзабавно е к'пењето. Охриѓани велет "одење на по една бана". Најубо е к'пење сабајле, и на зајдисонце - ко ќе немат гужва, а исто и плажата да е со камења а не со песок, з'ш почиста е водата. И уш езерото тепсија (мирно) да ти се погодит, мерак. А пак и да зароскат и малу дош, уф, уф, уф... Со се пљачки мојш да скокниш од многуте мостиња и карпи по плажите. И то, како сакаш скокај - главачки, клопче, клинец, бомба, а ако немаш абер од скокање, и штица мојш да падниш. Нејсе, уживање е и к'пење на вечер (по 10-11 сатот).
Ама цела слика се менвит во последно време. Модава донесе разно разни поинакови, за мене несфатливи начини на уживање. Џанам, туристички град. Кајчарине с¢ помалу ги возет туристите околу езеро, им раскажвет за Охрид на малку сватлив, ама сладок англиско-германски-италијанско-руски јазик, ги частет гостите со домашна ракија или ладно пиво дур трајт турата (шишињата се ладет препуштени длабоко в езеро, врзани со фортома). А и без платно можит да ве возет.
Сега секој си имат скутер или глисер, и фрчет на секој пет минути низ езеро. Да ти е страв да попливаш малу подлабоко. Друга нова работа се фенси журките на брод, демек крстарење, и пијанки. А и многу кафичи и шанкој покрај езеро никнаа.
Се изнапишав. Мислев да се карам со вас малу појќе, ама ми падна жал, а и нејќам да ми се наљутет скопјани. Можит да ме протетрет од метрополава утре.
Нејсе, можда ќе си најдам убајна и во сета оваа мода. Ехеее... уш колку работи может да се кажет за езероно... Ладно пиво со друштво покрај езеро никогаш немат да изумрит. И шопска. А кога сме веќе кај шопска, не се велит немит ренде (бесплатен час по охридска граматика - глаголот нема се менвит вака: јас немам, ти немаш, тој/таа немат, ние немаме, вие немате, тие немет).
И на крај, не се гирици! "Кенлер (со меко "л"), донеси една порција плашици!"

(текстот е објавен во ФОРУМ плус)

New York, New York...

2006-06-12T09:54:00.000+02:00

Од каде да најдам зборови за деновите поминати во Њујорк? Од друга страна, мал е овој простор да се опише чувството кое плени во овој град. Уште кога при слетување ќе го погледнеш Менхетн, во глава ти се врти New York, New York… од Френк Синатра, а потоа и натписот до авионската писта "Добредојдовте во Њујорк", за да ти даде огромна енергија и желба да го "изедеш" целото јаболко.
Прва дилема - што с¢ да направам во четири дена? Знам дека само сакам да се возам по мостот Бруклин, да ја видам Статуата на слободата (јас си ја викам Слободанка), да гледам некој мјузикл на Бродвеј (го гледав Rent) да ја гушнам Емпаер стејт, да јадам хот-дог на Петта авенија, филмски да му речам на некој таксист во жолто такси: "Follow that car" ("Следи ја онаа кола")... Џабе планови (иако успеав с¢ од наведеното да сторам). Градот сам диктира. Доволно е само да излезеш од хотелската соба и да најдеш начин како да не спиеш многу.
Изненадувања на секој чекор. Полугол каубој сред Тајмс сквер свири гитара, тепачка меѓу полицајци и член на улична банда, снимање филм среде улица (сценарио: невеста до половина влезена во шахта и огромен камион вози кон неа, а во последен момент ја одминува), еврејските продавници натрупани со роба за која е пожелно да се ценкаш... нема крај.
Таман ќе те заболи вратот од високите згради, одеднаш ќе се појави некоја мала зграда-остаток од стариот Њујорк, која ти дава барем малку можност да фантазираш како било порано, или пак некоја сива и строга катедрала.
Ако ме прашавте порано каде би сакала да живеам, сигурно ќе одберев некоја европски град. Сега? New York, baby!!!

П.С. Има уште многу да се пишува... Се надевам во некоја друга прилика, ќе го споделам и тоа со вас.

П.П.С. Во сите градови имаше и темни страни. За среќа видов и почувствував само малку (продавање дрога на улица, бездомници, кражби, полициски бркотници, опседнатост со безбедност...)

ВИСОКАТА ПУСТИНА

2006-06-09T09:36:00.000+02:00

За Солт Лејк Сити знаев многу малку (дека таму има Солено Езеро, за Зимската олимпијада во 2002 г., НБА-тимот Јута џез... и дека таму живеат мормони, христијани од посебна црква, со чудни сфаќања за нештата - меѓу нив "забрането пиење кафе, чај и кока-кола" или, пак, "полигамијата е ОК" - кои не ги сфаќам ни јас, но тоа е).
Како и да е, еве ме мене над градот. Од една страна снежните Васач pланини, а од другатата големото Солено Езеро. Чудна убавина, осум пати посолена од океанот. Само што слетав на аеродромот, почувствував поинаква Америка од онаа во главниот град. Питоми и насмеани луѓе, кои како да не му ја мислат многу на работата. Опуштена атмосфера. Се движам низ улиците кон хотелот, со црвено такси на чии врати пишува Уте. Го прашувам таксистот што значи тоа, а тој "распалува" со историски факти.
Пред да се населат првите Европејци, на тоа место живееле неколку индијански племиња, но најголемо било племето Ute. Во 1847 г. доаѓаат новите "газди" на територијата - прогонетите мормони, кои поради несогласувањето со Католичката црква бараат нова територија за да живеат со своите уверувања. Оттогаш, па с¢ до денеска, Јута, т.е. Солт Лејк Сити, е вистинското место за многумина, не само за мормоните. Функционира одлично. Мало и питомо гратче (речиси милион жители). На прв поглед досадно... но, кога ќе ги откриеш скриените убавини, се приврзуваш со него, како што се приврзуваш за гостопримливите домаќини.
Тука луѓето не брзаат по улиците со кафе в рака. И јас мирно си пешачам кон мојата редакција и полека разгледувам "шо имат, шо немат". Буквално, уште првиот ден, во 15-минутната прошетка кон работа, запознав тројца нови пријатели (банкарот Арсен, по потекло од Камерун, Лиза, девојката од кафе-барот која ми правеше прекрасно кафе секое утро, и уличниот џез трубач Мајк) кои покрај искреното "добро утро", веднаш забележаа дека не сум тукашна и започнавме пријателски разговор. Така оди тоа во овој град.
Шетајќи по улиците, на секој агол ме изненадуваа интересни градби со своја приказна (најстарата куќа, орловата капија, фамилијарната библиотека, театарот, плоштадот на храмовите, итн.). За разлика од Вашингтон, овој град живее и дење и ноќе. Можеби не толку бурно, но, сепак, интересно. Бројни кафе-барови и прекрасна разновидна кујна. Персоналот насмеан до уши, буквално успева да ти го "купи" бакшишот.
Од друга страна, пак, има и безброј мали изненадувања во соседната околина на Солт Лејк. Планините с¢ уште се во олимписки "филм". Секој ден има бесплатни тури до високата скијачка скокалница и боб-патеката, а може да се посети и Олимпискиот музеј.
Има многу места да се видат и да се доживеат тука. Колегите, како вистински домаќини, беа љубезни да ми покажат колку што може повеќе (историски моменти, театар, индијанска уметност, прошетка по планински кањони, забава во џез, блуз и традиционален кантри стил...). Но, претходно морав да ветам дека ќе се вратам повторно. Заслужија!

Чудна тишина

2006-06-06T12:26:00.000+02:00

Прва дестинација - Вашингтон, административниот главен град на САД. Град, чија изградба е договорена во текот на една вечера меѓу домаќинот Томас Џеферсон и гостите Џејмс Медисон и Александар Хамилтон. Местоположбата, до реката Потомак, ја одбрал првиот претседател, Џорџ Вашингтон (по кој е именуван градот). Честа да го дизајнира новиот главен град ја добил Французинот Пјер Чарлс Л`Енфан, мајор во армијата на САД, кој при проектирањето ја одбрал формата на дијамант (Вашингтон, од птичја перспектива, личи на правилен четириаголник - дијамант).
Кога некој ќе ме праша за карактеристиките на овој град, најчесто истакнувам дека е многу чист, организиран, но и тивок. Уште првата вечер го почувствував последново. Се чудев, дали некој живее тука?! Но, подоцна сфатив дека во центарот, каде што бев сместена, приказната е таа - средно високи згради со канцеларии, кафе-барови кои работат преку ден, паркчиња за опуштање во текот на напорниот работен ден и... тоа. Центарот на Вашингтон живее преку ден. Секое утро, низ свежо исчистените улици, може да се сретнат два типа луѓе: оние со кафе во едната рака и мобилен телефон во другата, како брзаат да стигнат на работа, и стреет јоггери кои спортуваат пред напорниот ден. И пак нема голем џагор?! Ниту автомобилите не брчат како нашиве. Нејсе, нека им биде.
Меѓу професионалните обврски, секоја пауза ја користев за да видам нешто од градот. Тешко и напорно, но мора да се плати некоја цена, која, на крајот ќе сфатиш дека, и не е така висока, бидејќи просто те носи пролетниот дух. И луѓето беа пролетно, пријателски расположени. Сите насмеани, желни за муабет - посебно кога ќе чујат дека си од некоја мала балканска земја што се вика Македонија.
Вашингтон нуди и прекрасно музејско искуство. Во истиот парк, меѓу Линколн меморијал и Капитол хил, се протега и комплексот на музеите Смитсонијан. Ги има околу десетина (за национална историја, вселена, природа, афро-уметност, градина на скулптури, уметнички колекции...) и сите се бесплатни. Човек да не може да се изнагледа. Немав здив додека ги шетав со ококорени очи. Прекрасни и возбудливи колекции - од оние на делата од импресионистите, па огромните диносауруси, камења од Месечината и од Марс кои може да ги допре секој посетител, до оние од поновата историја, како што се, на пример, свитканите столбови од кулите Близначки, или пак знамето што се вееше на Пентагон по 11 септември.
Има уште многу да се шета во текот на денот (Линколн меморијал, Томас Џеферсон меморијал, па оној на ветераните од Корејската војна, од Виетнамската или, пак, од Втората светска војна, неизбежната Бела куќа, обелискот, Кинескиот кварт, малку опасен, но забавен - каде успеав да се загубам за момент итн.). С¢ си има своја убавина и приказна.
Но, веќе е ноќ. Време е за малку позабавен Вашингтон. Дестинација за забава - Џорџтаун, соседството на главниот град. Овој стар дел е полн со постари куќи и безброј ноќни барови што нудат секаква забава.
Тука ги наоѓаш истите оние луѓе кои утрото биле деловно облечени, а сега се забавуваат "ко луди" (посебно во викенд, кога с¢ "живо и диво" е поднапиено малку повеќе). Конечно џагор! Забораваш и дека си платил 5 долари за шише пиво Bud (за наш стандард, скапо).
И така поминува секој ден - наутро на работа, во текот на денот малку опуштање в парк, навечер пиво во Џорџтаун. Една недела како една минута. До следната дружба, се гледаме Вашингтон!

Три Америки

2006-06-02T11:03:00.000+02:00

Америка... За многумина, земјата од соништата. Одеднаш и јас чекорам низ градските улици на оваа огромна светска сила, со кока-кола и хот-дог в рака. Еден месец возбуда, ново професионално искуство, непроспиени ноќи, пријателства, интересни моменти...

Ништо не беше како што очекував, и во позитивна и во негативна смисла. Кога ќе подразмислам, и не сум сигурна што точно очекував... Можеби под влијание на холивудските филмови имав некоја своја, повеќе розова, отколку сива, слика за Америка, но по ова патување, таа повеќе не е истата. Многу бои се измешаа. Сега, кога ќе ги затворам очите... ќе пробам да ви опишам.
Уште кога лани, кон крајот на декември, го добив повратниот имејл од Американската амбасада, дека во март и април ќе бидам дел од едномесечната тренинг-програма на Интернационалниот центар за новинари, не можев да поверувам.
Тренингот предвидуваше една недела состаноци и посета на медиуми во Вашингтон, две недели практичен дел во медиум, определен според искуството на новинарот, во некој друг американски град (јас бев дел од новинарскиот тим на дневниот весник The Deseret Morning News, во Солт Лејк Сити, Јута) и, на крај, четири дена поделба на искуството и посета на медиуми во Њујорк.
Вашингтон, Солт Лејк Сити и Њујорк... три различни Америки.

(Следат мали приказни за секој град посебно, и немат појќе да ја тупам за Америка. Како и да е, сите делови од текстот се објавени во ФОРУМ плус)

Мјузикл

2006-05-29T09:54:00.000+02:00

Долго време имав некоја одбивност кон мјузиклите, и филмските и оние на штици. Не знам зошто. Едноставно, не ги сакав и не ги ни гледав (ама ги слушав мелодиите на албуми или, пак, на радио). На пример, добро познатиот мјузикл Коса првпат го гледав пред три-четири години на една од нашиве телевизии. Приказната ми се бендиса, ама пак некако не ме привлече да гледам приказна низ песна. Да се раскаже цело сценарио со пеење?! Не дека не се добри мелодиите. Албумот од мјузиклот го имам од поодамна. И не само тој албум-мјузикл. Во скромната музичка колекција имам неколку такви.
Можеби оваа моја "фобија" од мјузикли доаѓа од тоа дека како малечка (6-7 години) успеав да се шверцувам со неколку другарчиња на познатата опера (знам дека операта нема врска со мјузиклот, ама јас мислам дека има врска со моето одбивање да гледам пеење на сцена доооолго време) Кармина Бурана од Орф, на едно дамнешно отворање на Охридско лето, на сцената на Долни сарај во Охрид. И што се случи. Огромниот хор покриен со платно (им се гледаат само главите на хористите) згрме наеднаш и "страшната" мелодија започна да го следи пеењето. Се преплашивме и јас и другарчињата. Со трчање излеговме од културниот Сарај.
Поминаа години, успеав да видам 2-3 опери, ама ниту еден мјузикл (додуша, малку ги има на македонските театарски сцени - ми текнува само на Чија си и Купидона, нека ми простат ако ги има повеќе). С¢ до оваа година. За три недели во САД - три мјузикла!!! После првиот, мислам дека станав зависник.
The Cats, еден од најпознатите и најдолго изведуваните мјузикли во историјата, се поставува на сцената на Роџерс меморијал театарот во Солт Лејк Сити. Колегата Иван Линколн, новинар и театарски критичар, се обврза да ми го промени мислењето за мјузиклите откако слушна дека не ги милувам. Ме покани токму на Мачките. Ете ме мене во публиката, со доза скептицизам дека ќе ми се допадне. Два часа одлично пеење, танцување, сцена, осветлување... шоу. Не само што ми се допадна, туку мислам дека од целата публика во театарската сала, јас најмногу ракоплескав и викав "Браво!" И како награда за с¢, Иван ме изненади со покани back stage - after party. Уште два часа дружење со екипата која го направи ова прекрасно шоу. Споделив одлично искуство, им заблагодарив на сите што успеаја да ме натераат да се вљубам во мјузиклите. На пат кон дома, си ја свиркав мачкината мелодија.
Другиот ден, прва работа што направив - прашав кога има нареден мјузикл! Одлично! За два дена, по повод Велигден, на локалната театарска сцена беше мјузиклот Сара, библиска приказна. Уште еднаш воодушевување.
Но, вистинскиот мјузикл бум во мене се случи, каде ако не, на Бродвеј во Њјујорк. Сместена во хотел токму на улицата со најмногу театри, едноставно немав избор. Каде и да се свртиш, светликави реклами за познатите мјузикли (Убавицата и ѕверот, Чикаго, Фантомот од операта, Мама миа, Бојата на пурпурот...).
Се одлучив за Rent, мјузикл кој веќе 10 години се изведува во еден од постарите театри. Е, ова беше вистинско зашеметување за мене. Забавен рок-мјузикл кој ме остави без здив. Инспиративна приказна за група уметници од Њјујорк кои се борат да преживеат, професионално да се пробијат и да ја најдат својата љубов, во тешката денешница. Лудница!!! Такво пеење, движење на сцена, сценографија, озвучување, музика (во живо), осветлување, не сум видела во животот. По претставата, овации од публиката. Аплаузот никако да стивне. Јас... се чувствував магично! Се наоѓав во светот на мјузиклите... и не сакав да излезам.

(текстот е објавен во неделникот ФОРУМ плус бр. 34)

Столбови

2006-05-05T13:37:00.000+02:00

Ова се столбовите од Кулите близначки, зградите што сега, нели, ги нема, во Њујорк. Американциве и од тоа знаат да направат нешто. Ги лупнале во музеј, секој да може да ги види. Што е најинтересно, за џабе, без пари. Во Вашингтон, меѓу Линколн меморијал и Капитол хил, има комплекс на музеи (Смитсонијан музеи). Ги има за - уметност, историја, вселена, природа и наука, градина на скулптурите... И сите се БЕСПЛАТНИ. Умот да ти застанит дур ги шеташ.

Дома

2006-04-28T11:29:00.000+02:00

Конечно дома. Мртва уморна. Не можам се уште да се освестам. Толку информации, доживувања, непреспиени ноќи... Како и да е. Ете ме. Сигурно ќе гњавам некое време со постови за Washington, Salt Lake City, а најмогу за New York, New York... ама тоа е. Кој видел ќе ме сфати, кој не....и тој ќе ме сфати :)

Bakshish

2006-04-10T20:42:00.000+02:00

Nemat shansi da ne pustis bakshish (zelezni paricki ili knizni) vo malata kutija na koja sho pisit "tip" pred sekoja kasa vo prodavnicite (bilo kakvi) niz Washinton, a posebno vo Salt Lake City. Lugjeto se tolku ljubezni, i bukvalno uspevet da ti go "kupet" bakshishot. Nasmeani, malku razgovor so tebe i nekoja shega, i obavezno na kraj "Thank you, have a good, happy day!" i se osekjash ko prodavnicata da rabotat samo za tebe denta. A koga kje ostavish bakshish vo kutijata, ludilo!!!
Pred nekoj den, koga ostaviv $2 (knizni pari) bakshish vo kutijata kade sho imashe samo zelezni paricki, na eden shank za mexikanska hrana, tipot sho naplatuvashe pocna da pejt nekoja mexikanska pesma - demek ko "fala za bakshishot", i od malata kujnicka izlegoa kuvarite so ogromni lazici i pocnaa da mi maftet i smeshno da igret, a kelnerite se pozdravuvaa so mene pred da si odam. I sea zamislite deka ova se deshavat so sekoj 5ti mushterija!!!
So da vi kazam. Sledniot pat koa kje ste gladni, mozebi pak kje odite tamu, i mozebi povtorno kje otavite malku pogolem bakshish.

Cherry Blossoms

2006-04-07T21:03:00.000+02:00

Cherry Blossoms, taka se vika festivalot vo Washington koj trae nekolku nedeli. Povod: cvetanjeto na ceresnite. Vo Washington ima 3.000 drva (ceresni) podarok od Japonija.....ili Kina bese....hmmmmm.....nejse, od nekoja od tie drzavi. I site cvetaat ovoj period. Magicno e. Sekoj den ima razlicni nastani za deca/mladi/postari... Koncerti, igri, piknici.....
Site se nadvor, i site se proletno-prijatelski raspolozeni.

Stop the Vietnam war!!!

2006-04-04T00:50:00.000+02:00

Dojde vreme da ja vidam The White House, i normalno da se slikam pred ogradata :))) Si rekov "ke odam jas sabajle za da gi izbegnam site tursti." I taka bi. Samo so stignav gledam pred oradata edna masa i dva transparenti od levata i od desnata strana. Se pribliziv i do masata primetiv edna postara zena so vojnicki slem na glava!!! OK si rekov "ova morat da e zabavno." Odam do nea i gledam, na transparentite, paroli protiv vooruzuvanjeto, politikata na pretsedatelot (nekolkumina gi imase iznapisano), vojnata vo Affganistan, Irak, VIETNAM?! Ova poslednovo me iznasmea. Se pribliziv do zenickata, a taa mirno i citase kniga. Pred nea imase kniga so potpisi. Se navednav nad masata, go zedov penkaloto i pocnav da se potpisuvam. I vikam "hi, how are you?" a taa mene "well, just the same like the past almoust 40 years. Nothing has canged. Thanks for your beliving in the trasparents. We stll belive in them too." Tolku od razgovorot so ovaa zenicka, za 2 minuti ja opkruija turisti i se potpisvea vo knigata.
E ovaa zenicka, zaedno so nejiniot maz (koj ne bese tuka vo momentot koga jas bev tamu) protestirat skoro 40 godini, skoro sekoj den po eden dva saata!!! Nivniot protest pocnal za vreme na Vietnamskata vojna (zatoa na transparentot stoese i taa parola).

China town in the DC

2006-03-29T17:53:00.000+02:00

Eden mal del od Washington e poznat kako The China Town. E, vo toj del e se kako na film, bukvalno. Na vlezot od delot ima kineska kapija. Koga vleguvas smesta se prefrlas vo druga zemja. Samo kinezi okolu tebe, i po nekoj hispano. Kic svetilki nasekade. Mirisa na nivnata prepoznatliva hrana. Vo 15 minutna prosetka uspeav i da vidam prodavanje droga od raka na raka, apsenje na diler, bezbroj bezdomnici.....
Ete i toa e Washington.

Washington, D.C. - ubistvena nokna tisina

2006-03-27T19:24:00.000+02:00

Ete me i mene vo USA, sosema slucajno.
Prvi impresii, bas se vo film ovie amerikancive.
Washington e prekrasen. Po malku siv, ama ke mu pominit :)
Epten se vo biznis uloga site ovde.
Me zacudi ubistvenata tisina posle 9 satot navecer - ni pile ne pejt, samo po nekoja policiska sirena :)
Fotki, vo naredniot post!

Патетичен Оскар

2006-03-03T13:24:00.000+01:00

Зашо мислам дека недела (5ти март) оскар за најдобар филм ќе добие оној патетика филм за геј каубои, т.е. кравари по нашки??? хмммм.....

Сивјаци

2006-03-03T10:31:00.000+01:00

Која е логиката, лилјаците да се нарекуваат лилјаци, кога не се лилјакови? Тие се сиви, и затоа се сивјаци!!!

Кој е најтежок?

2006-03-02T12:38:00.000+01:00

"ТЕА Модерна" ги запраша едно многу интересно прашање повеќето новинари-кој политичар е најзатворен за изјави? Е, си имам и јас шо да кажам за ова.
Како новинар, јас секој ден 'висам' на телефон и пред разно-разни врати низ институции и слични објекти, за да добијам информација за темата која ја работам, или пак изјава.
И кој ми е најтежок мене??? Најмалите. Побргу можеш да добиеш изјава од претседател на држава, премиер, и било кој политичар, отколку од некој службеник/чка во некоја институција. Тие или не си ја знаат работата па те вртат преку триста планини и ти бараат барања, факсови, да се јавиш кај овој оној, директорот (кој нормално нон стоп е на состанок кога го бараат новинари), или пак имаат толку голем страв од главните партиски ѕверки, дека ако кажат, макар и обична информација (пример, колку автомобили-дизелаши има во Скопје). И нормално, тој страв бидејќи на работното место дошле партиски, и ако зуцнат нешо може многу лесно да бидат егзекутирани од таму.
Ете тоа ми пречи мене.

Смислата на...

2006-02-21T12:15:00.000+01:00

Која е смислата на температурата?
Се осеќам уништено...

Трифун vs. Валентин

2006-02-09T16:21:00.000+01:00

Кај и да е ќе дојт и 14ти февруари. И пак истата прикаска. За едни ќе е денот на вљубените, за други денот на пијаниците. Првите, романтичните, ќе коментирет "па што има врска што е католички празник" а вторите, мераклиите, "си имаме ние православен ден на верата, надежта, мудроста и љубовта."
Глупости. Место да си наздравет со ВИНО, ко шо му личит на православниот празник, и да си се ЉУБЕТ, ко шо му личит на католичкиот празник, тие цела вечер ќе се убедвет кој е во право.

Спикери-новинари,новинари-спикери, презентери.....

2006-02-01T13:24:00.000+01:00

Мразам да коментирам, ама МОРАМ!!! Преголемо е искушението, ј... га!
Милион пати се пишувало за ова ама се уште нема ефекАт!
Па не знам како не им е јасно на одредени новинари-спикери, или спикери-новинари, презентери... не знам како сакаат да ги нарекуваме, а и на оние кои дозволиле тоа да е така на телевизииte (газди или уредници) дека ич не е пријатно да излезе некој новинар, што си мисли дека е интересен и иновативен, и да си игра презентирање вести пред 2 милиона народ?!
Секоја чест на исклучоците, ама јас сум сигурна дека повеќето вакви новинари барем не се ни консултирале со професионалец (не ми текнува како се вика професијата, а на врв на јазик ми е...) за правилно читање, дикција, итн.
Никој не е совршен, ама секој може да се подобрува во било кое време, ако сака. Очигледно, кај нас ретко кој сака. Или можеби суетата новинарска е голема, а? Нашиве сакаат да имаат препознатлив стил, а? Глупаво!
А не ни мора да се консултира професионалец, може само едноставно да се гледа малку повеќе вести на странски канали и да се украдат некои финти.
Јас си гледам вести, иако од време навреме фрлам со сунѓер-топче по екранот на телевизорот кога ќе ме изнервира нешто, ама НАПОРНО е бре луѓе до крај да издржиш.

Нема другарство

2006-01-24T16:03:00.000+01:00

Ете!!! До сега играв низ подиумите. Извештај - се уште е тапа!
Ама друг ми е муабетов.
А бе, шо праjме со студов!!!
Јас знам дека негативно ќе влијае врз другарството на снешковците.

Подиум

2005-12-20T13:25:00.000+01:00

Реткост е да најдеш добар подиум во нашите клубови. А и да го најдеш, ретко кој го 'удостојува' со играње. Се чека нова година, кандидатура за ЕУ, и слични без-везе настани за да се расположат сите. Најчеста слика на какви-таквите подиуми е дремење простум, држење пијачка и м`рдање со главите. Аманте луѓе! Малкуте кои играат се објекти на потсмев! Не е битно како игра некој. Важно му е убаво. Не е секој диско крал/ица. Музиката е таа. Стилови милион, ама на сите може да се 'одлепи' со играње. Повикувам на враќање на играњето на подиум!

И сега шо прајме?

2005-12-16T14:29:00.000+01:00

Тамам ќе заборавиш на нешто, и ќе почне да бледее интересирањето за него, и оооооп ќе се случи нешто друго што ќе те потсети на она првото.
MTV Adria кај и да е ќе избере нови водители, меѓу кои и македонец/ка. Браво. Супер.
Ама......на прес конференцијата во Скопје, еден тип од тимот на MTV Adria, мислам дека беше продуцент, но не сум сигурна затоа не земајте го ова здраво за готово, рече "не бараме веќе познати личности од вашите земји, како што не баравме и од другите. Бараме некоја сосема нова фаца!"
ОК ама и двајцата македонски кандидати (Петар Ѓошев од Томато и Дени Џидрова од Антена 5) се "веќе познати фаци". Ништо немам против Петар и Дени, но нешто не штима во MTV Adria!
Како и да е, пред некое време напишав и за коментарот на еден од водителите на Антена 5 за MTV Adria (види малу подолу).
Значи овој Adra MTV филм функционира, барем кај нас, на начин-кажи нешто, па побиј се самиот! Или мене така ми личи, а?

Коса

2005-12-13T13:56:00.000+01:00

Да имаш долга и убава коса значи и да бидеш на утешното трето место на топ-листата на мажите. Првите две места се резервирани за градите и задникот. Значи, ние две влегуваме во таа категорија, бидејќи за жал, првите два атрибути, не ги поседуваме во голема мера. Не се жалиме! Си ја имаме ние косата, и тоа не оној тип на shiny, тазе фарбана со најновиот изум на L`Oreal и испеглана (дома со пегла или “професионално” во салон), туку коса од видот на рустикално- банту-варварско-бушав карактер. Со други зборови, чешел...чат-пат!
Сања: Никој не ми верува дека локните (како оние во барок) се природни. Дури ме застанувале по улица да ме прашаат кај кој стилист сум го правела фризот?! Да не зборувам па за вратарите во клубовите. Стандард: со поглед на сериски убијци ме застануваат на врата “демек” да почекам и се избацуваат со прашањето: Еј, девојко, имаш многу интересна коса (шмекери, нема што)! Барем ме препознаваат наредниот пат кога сакам да влезам негде.
Мери: Ме викаат банту црнче, бушавко, а јас си мислам дека најмногу личам на глуварче (вид цвеќе). Не веруваат дека ова на главата ми е природна коса. “Нема шанси!”, викаат и потоа следи рачно испитување од нивна страна дали косата ми е природно бушава или не. Секој втор ме прашува “шо ти текна ладна фризура да правиш?” Каква ладна луѓе!!! Таква ми е! И си ја сакам, да ви кажам право. Многу луѓе имаат мерак да ми ја испеглаат косата, ама јас им велам “њет и точка”!
Е сега да направиме еден историски пресек. Во древниот Египет жените ја носеле косата залепена за главата (залижана), а за свечености додавале црни локни и разни златни украси во косата. Класичната Гркинка ја носела косата долга и зафатена нагоре во т.н. пунџа, како Јованка Броз. Се фарбала црвена, а за украс на косата прскала златеста пудра. Римјанките први почнале да се интересираат за т.н. hair style. Тие биле “плавуши”, почнале да носат перики наравени од косата на робовите, а нај-cool фризура биле локните и високо креаната коса. На ориенталниот исток, традиционално жените ја криеле косата во јавност со разни фереџиња. Значи, немаме абер шо мода терале под превзот. Ама затоа имале модерни фереџињата и изгледале ептен мистично и секси за нивните мажи.
Немажените Кинески ја носеле косата прицврстена со украсни стапчиња во јазол. Фројдовски ова би значело: очајна по секс, секс, секс... Јапонските гејши, пак, три саати поминувае во подготвувањето на косата. Кој би рекол дека Јапонците толку се палат на убаво средена коса.
Еве ги сега нашите фризури. Во Афричките племиња жените или ги бричеле косите, или ја оставале да расте во наш стил. А на нивните традиционални журки, кога сакале да се направат јаки женски, ги плетеле во традиционални плетенки. А индијанките имале долги коси, најчесто рамни. Мажите не се палеле по виткани коси (значи, ние не сме за таму), ама пердувот на косата играл голема заводничка улога. Шо поубав пердув то појака женска. Не знаеме сега домородците како ќе реагираат на пердувите со актуелниов причји грип.
Европска ренесанса: овие госпожи трпеле огромна болка за да изгледаат убаво. Имено, колку што можеле повеќе ги кревале косите високо над челото, понекогаш дури и ги бричеле првите влакна од косата, само за да им се гледа челото! И дамиве седеле што подолго на сонце за да им се осветли косата. “Свашта”!
Во18 век доаѓа комбинацијата на виткана коса со украсни локни (види ја Сања и јасно ќе ти биде). Бучните дваесетти ја донесоа кратката и брановидната фризура ознака за независните жени, а таквата била in и во четириесеттите. Тешки за косата беа педесеттите заради разно-разните препарати (лакови, гелови, фарби, итн. итн.). Логично, тогаш започнува панк ерата, ама никој не ги забележа тогаш. Во шеесеттите комплексните фризови биле дефинитивно out (повторно наша ера). Жените станале кариеристки и им требала коса која брзо ќе ја средат. Следи хипи ерата. Урааа!!! Долга, слободно пуштена и природна се епитетите на косата во седумдесеттите. Цвет на глава и живи го животот како сакаш ти, а не другите.
Осумдесеттите (се родивме ние две) продолжуваат со слободата во креирањето на фризурите: долга, кратка, фарбана, (не)средена, сукана, ексцентрична... секаква. А, деведесеттите ја донесоа окупацијата со изгледот на косата. Бум на “плавуши”. Косата е веќе секс елемент на секоја жена.
Денес? Ама знаете веќе и сами која фризура е во мода, нели? Се среќава од секој горе опишан период по нешто.
Ете, косата е дел од човекот во секој дел од историјата. Кој каква фризура има, на крај, и не е многу важно. А мажите?! Тие нека се позанимаваат малку со нивната коса, а не со градите, задникот и косата на жените.

(Текстот е претходно објавен во неделникот Форум плус. Автори се Сања и јас)

Пуфи

2005-12-12T15:22:00.000+01:00

Новогодишно прашање

2005-12-12T14:17:00.000+01:00

Како ќе ја украсите елката?

Топ блог реклама

2005-12-09T15:24:00.000+01:00

Сакате вашиот блог да биде читааааан!!!!!?????????
Сакате на вашиот денешен пост да имате 11 коментари за 5 минути!!!!!!!!!!!!?????????
Решението е пред вас. Напишете нешто против Ивица, и само за 5 минути ќе ги почувствувате резултатите.
"Кога ми зборуваа,јас не верував. Пробав и ми успеа", вели Dwr Budr.
Специјална понуда. Пробајте уште веднаш и без проблем ќе добиете коментар - подарок од мене!

Временска прогноза

2005-12-09T15:20:00.000+01:00

Да дајт Господ, на лето снегој да не затрупет (ова е за оние шо им се бендисвит времево денојве)!

Го фанаа

2005-12-08T14:45:00.000+01:00

URG - UAPSEN ANTE GOTOVINA

Kanarski Ostrovi, 8 dekemvri (MIA) - Hrvatskiot general Ante Gotovina e uapsen deneska na Kanarskite Ostrovi. Vesta ja prenesuva dopisnikot na MIA od Madrid, a e potvrdena i vo Hag od glavniot obvinitel na Hashkiot tribunal Karla del Ponte.

Не можев а да не ја објавам оваа вест :)

Свежина

2005-12-01T15:15:00.000+01:00

Уш еден блогер, свежина во блог сферата

Nov vid postovi..........kako ne!

2005-11-28T16:47:00.000+01:00

Poradi/zaradi (nikogas ne nauciv koe zborce za sto e) mojata neredovnost vo postiranjeto, si resiv od sega pa natamu nekoe vreme, ne znam kolku dolgo, ke pisuvam flesh postovi. Ne e ova nsto novo, znaci go postovaat ovoj nacin na pisenje i drugi blogeri, pa ajde i jas. Konformist, jebi ga (se mrazam koga pcujam, ama jebi ga). Znaci, postovite ke se ko news flash ili breaking news ili nesto slicno.
Prvo takvo e ovoj post (dodusa malku dolg e).
Vremevo izigravat mangup, cas zima cas prolet e....Ne mozam da go podnesam!

Антена 5 и MTV Adria

2005-10-31T14:23:00.000+01:00

MTV Adria од први септември ја започна својата програма. Каналот може да се гледа и кај нас, во Македонија.
И сега муабетот ми беше ова.
Си патувам јас во автобус, околу 20 септември, и слушам Антена 5. И водителот, немам појма кој беше (машко), им препорача на сушателите ако го немаат меѓу своите канали, да не се ни трудат да се јавуваат кај кабелските оператори да им ја пуштат!!! Тоа било "промашена инвестиција, со здодевни денс-хитчиња"!!!
ОК, лично мислење, почитувам. Нема проблем.
Ама ко да знаев дека ќе се случи ова. Имено, на прес конференцијата која ја одржаа MTV Adria, соработници беа Антена 5!!! И нивната соработка продолжува, барем како што се вели во најавата на Антена 5, "MTV European Music Awards" заедно со Антена 5 и MTV Adria"!!!!
Етееееее.........баш ме интересира дали сега MTV Adria е промашена инвестиција за водителот од Антена 5, или кога можеш да бидеш фраер и соработник на најголемиот музички канал се е ОК.

Е браво бе!!!

2005-09-29T13:43:00.000+02:00

Градоначалникот на Охрид си смислил добро планче за да ги исплати долговите на градот кон државата (Охрид е еден од најзадолжените градови во Македонија)-и фрли око на Галичица. Не знам точно што ќе се прави, концесии, продажби, или нешто слично, ама осеќам дека ќе е некреативно :(
Еве мапа и неколку фотографии од Галичица.

Закон е!

2005-09-22T16:16:00.000+02:00

Често ќе слушнам некој како вели: "Еј а бе закон си!", или пак, "Закон е (нешто)!". Е оваа фраза се користи кај нас за нешто што е финта, интересно, итн. Ама јас си мислам вака...
Законите во принцип се ДОСАДНИ за читање, верувајте ми, сум читала неколку.
Значи, кога некој ќе ти рече "Закон си!" уствари ти вика "Досаден си!" Ете така. :)

До температурата е

2005-09-14T16:25:00.000+02:00

Си седам јас така и си кренав температура. Ова со температурава во последно време ко хоби ми е. Едно-две, температура. И не знам шо ми текна..............уствари знам. Видов по ова веснициве ринг тонови за мобилни телефони и меѓу нив една моја омилена песМа, btw за Miles Davis "All Blues" станува збор. И решив да си ја порачам, и шизик да се прам со телефонот. Кое порачување драга јас!!!!!!!!!!!!!!! Нејсе, муабетот ми беше дек се зезнав, не ми ја пуштија, ми зедоја 40 ден. На крај температурата ја обвинив. Уш еднуш њет!!!

Go escape! :)

2005-09-07T11:26:00.000+02:00

Пред некој ден, така порано малу, сабајле, кај 8.30ч., со едни мои добри другарчиња, си седиме полу разбудени , и почнавме да се глупираме со реченици во стилот на "how yes no" (како да не, шо би се рекло на нашки).
Еве еден дел од тоа утро:
(некои реченици се стари а некои нови, ама нема врска)

1. only killer - самоубиец
2. since remember centery - од памтивек
3. meat community - месна заедница
4. go escape - оди бегај
5. go to me come to me- оди ми дојди ми
6. after devils - по ѓаволите

Ајде, бујрумте, дополните ја листава.

Urlanje

2005-09-04T16:53:00.000+02:00

Dali mora da se urla vo Internet caffe dodeka se igraat onie mrezni igri koi, na nervi mi odat zaradi toa?
Pa nekoi luge nemaat kompjuteri doma, megju koi i jas,i sakaat bre na mira da si procepkaat niz internet.
Jas za 2 sekundi sum krajno nervozna i si odam doma.
Ete! Cao!

Нарко-крави

2005-08-18T22:07:00.000+02:00

"Крави ќе пасат марихуана. Долгата руска зима ќе пролета за час за едно стадо руски крави кои, како што објави еден весник завчера, ќе бидат хранети со конфискувана марихуана во текот на студените месеци. Надлежните за дроги велат дека се решиле за необичната сточарска тактика откако биле принудени да ги уништат посевите со сончоглед и со пченка меѓу кои биле насадени 40 тони марихуана, вели весникот "Новје известија"."Едноставно нема друг излез. Знаете, полињата се насадени со посеви за храна и ако тргнеме се, кравите нема да имаат што да јадат", изјави за весникот портпаролката на државната служба за контрола на дроги за уралскиот регион."Не знам какво ќе биде млекото по ова".Употребата на дроги во Русија се зголеми по падот на Советскиот Сојуз и полицијата веќе со години води борба против шверцерите на дрога, кои често увезуваат хероин од Авганистан. Вакви големи количества се релативно вообичаени, иако обично се палат."
(ова е земено од ВЕСТ)

И после ова можам да напишам само еден виц шо ми идат на памет кога ќе ги замислам кравте, така фино расположени.

"Си била некоја крава, и си плетела џемпер седната на гранка од дрво. Прелетала некоја овца, и кравата си рекла-свашта!"

Уморна

2005-08-18T21:40:00.000+02:00

Ех, да ви кажам право се уморив од летање в место!
Но, C`est la vie! :)

Franky`s way

2005-08-06T22:30:00.000+02:00

MY WAY

And now, the end is near, and so I face, the final curtain.

My friend, I'll say it clear,

I'll state my case, of which I'm certain.

I've lived, a life that's full,

I've traveled each and every highway.

And more, much more than this,

I did it my way.

Regrets, I've had a few, but then again, too few to mention.

I did, what I had to do, and saw it through, without exemption.

I planned, each charted course, each careful step, along the byway,

and more, much more than this,

I did it my way.

Yes, there were times, I'm sure you knew,

When I bit off, more than I could chew.

But through it all, when there was doubt,

I ate it up, and spit it out.

I faced it all, and I stood tall,

and did it my way.

I've loved, I've laughed and cried,

I've had my fill; my share of losing.

And now, as tears subside, I find it all so amusing.

To think, I did all that, and may I say --- not in a shy way,

"Oh no, oh no not me,

I did it my way".

For what is a man, what has he got?

If not himself, then he has naught.

To say the things, he truly feels,

And not the words, of one who kneels.

The record shows, I took the blows ---

And did it my way!

I did it my way.

Co-written by Paul Anka & Frank Sinatra

As performed by Frank Sinatra

Hit # 27 on the Top 40 charts in 1969

Preku glava mi dojde

2005-07-29T15:51:00.000+02:00

Samo da razjasnam nesto. NE E ENSERO TUKU E EZERO!!! (citaj ko da e na kirilica napisano, zs nemat na kompjuterov. Ili zamisli deka e napisano na kirilica). Znaci, ne so S (kirilicno) tuku so Z (pak, kirilicno).

Nova kletva

2005-07-13T12:41:00.000+02:00

"Da dajt Gospod Hoze Kareras na uvce da ti pejt!"
Tipov se mrdna vcera na Ohridsko Leto. Grmese Antickiot teatar. Alal da mu e!
Na pocetok mislev deka ke e katastrofa, zs mnogu siromasno izgledase scenata, ama posle so svetlata uspeaa da pokrijet kolku tolku.
Lele a da vrnese, ke go lupnea da pejt vo sportskata sala!!!! Katastrofa. Fala Boze sho ne zavrna.

Родителски совети

2005-06-29T11:39:00.000+02:00

Кои се најдобрите родителски совети кои сте ги добиле како деца????????

Моите се:

1. Облекви се, з`ш ќе настиниш!!!
2. Јади, з`ш ќе паѓаш по п`тојне!!!

Алкохол и избори

2005-06-27T15:58:00.000+02:00

Замислете го ова. Бев Софија некое време, и се погоди да сум таму за време на избори (значи претходната недела). И најмногу ме изненади тоа што од четвртокот во 00.00 се до недела 00.00 се забранува купување алкохол :) Прво мислев дека се зезет нешто другарчињата, ама види финта не се зезале. Во секоја продавница, трафика, кафе бар, кафана, итн. фино лепо си стоеше натпис дека не се служи алкохол поради изборите. Е сега за странците некој можеби и ќе направеше исклучок, ама "под маса" ќе ти продаеше некоја лименка пиво, или шише вино, или....... А во кафе бар или кафана ти даваа алкохолни пијалаци во шолљи за чај :)))) ама требаше долго време за да ги убедиш дека не си од Бугарија. Е ај сега! Замислете кај нас да беше вака :)

Ме хипнотизира Езерската шир

2005-06-15T17:45:00.000+02:00

Охрид............... Ко дојдов беше за никаде (врнеше, студеше, итн. итн.) Башка, овај охридскиов песимистички дух не е изгубен уште од охриѓани, па ме убуваа полека со муабети. Фала Богу имат и некои добри дечки кои не се жалет само, туку и работат на нешто креативно. Се мислев дали да ги ставам на блог некои од муабетите (песимистичките).....ама ај ке им дадам уште една шанса да се откачат од безвезе муабети. Ех, конечно се попрај времево и оооооопп, сонцеееееее........ Е сега пак ме влечит Езероно. Морат да поминиш покрај него, а да поминиш и да не застаниш не е фер. И така, помини-застани, помини-застани, и полека си поминвит времето, а обврските си стоет. Си зедов обврска да пишам повеќе постови од Охрида града, ама ето. А за некое време одам Скопје. И како да се тргнам сега од Езероно а да не ми се налутит???? На крај, простете за охридсково пишење, со примеси на литературни зборчиња! Шо да прајш! Ам шо ќе прајш! :))))

(овој пост е инспириран од коментарот на Нуанда "мрзо една", на претходниот пост) :))))))))))))))))))) Делува, Нуанда, делува! Фалаа :)))))))

Crven stih

2005-06-05T19:14:00.000+02:00

Bela Lugosi's Dead

White on white translucent black capes
Back on the rack
Bela Lugosi's dead
The bats have left the bell tower
The victims have been bled
Red velvet lines the black box
Bela Lugosi's dead
Undead undead undead
The virginal brides file past his tomb
Strewn with time's dead flowers
Bereft in deathly bloom
Alone in a darkened room
The count
Bela Logosi's dead
Undead undead undead

(Bauhaus)

Pesnava ja ima i vo komentari, Vasko ja otkri, na postot - Nov template. Ama morav da ja postiram zosto epten me pogodvit crveniot stih :))))

Портрет

2005-06-02T14:39:00.000+02:00

Повторно фотографија. Овој пат портрет. Еден поинаков портрет. Мајсторот е другарка ми. Архитект по професија. Ама ја бива за вакви работи, а?

Музика и возење

2005-06-01T13:47:00.001+02:00

Ех, да си имам ваква кола сега.

Би ја пуштила оваа песна до максимум. Иако е малку :) љубовна, мене ми одговарат за возење.

I had to escape , the city was sticky and cruel
Maybe I should have called you first
But I was dying to get to you
I was dreaming while I drove
The long straight road ahead
I drove all night to get to you
Is that all right?
......................................
Roy Orbison

И да возам..........да возам...........и возам.........................
Може и да заврне. Баш би било убаво со отворен кров на дожд.
Има песни што едноставно можеш да ги слушаш само додека се возиш.
А, знаат и да те однесат некаде далеку, некои песни, и без кола :)

Ah keep your eyes on the road,
Your hands upon the wheel.
Keep your eyes on the road
Your hands upon the wheel.
Yeah, we’re going to the roadhouse,
Gonna have a real good-time.
........................
The Doors

2005-06-01T13:47:00.000+02:00

Охридски театар

2005-05-27T13:35:00.000+02:00

Конечно!!! Утре вечер (21.30ч. во Центар за култура "Григор Прличев"-Охрид) дечките од Охрид, btw професионалци, имаат премиера на представата "Хамлет во пикантен сос". Значи, официјално почнуваат да ја градат идејата за реоформување на професионалниот охридски театар, кој 50 год. ГО НЕМА!!! Културниот центар Медиа Артес мобилизираше петнаесеттина охриѓани (актери, режисери, музичари, дизајнери, итн.) и решија да го остварат сонот за театар во Охрид. Иницијативата е супер прифатена од охриѓани, но, и од многу културни институции. Браво за охридскиот театар!!!

Фотографија

2005-05-27T12:40:00.000+02:00

Ова е само една од мноооооогуте фотографии што ги прави една моја другарка. Сакав да ја погледнете. Ќе ставам и други, со нејзина дозвола, нормално :) Ги обработува компјутерски.

Doletav jas

2005-05-23T16:20:00.000+02:00

Ete drugari doletav jas. Bev na pat. Doooolg pat. Psihicki tezok pat. I se umoriv, pa ne mozev da pisam, pak izgovor :) Ama eve se vrativ srekno i radosno. Se primetuva, neli? I me slikaa vo let :))))) Ajde da letaaaaaameeeeee, ne plaaaaasiiii seeeeeee..........

Nov template :) A?

2005-05-13T19:10:00.000+02:00

E se iznamaciv dur svativ kako da go sredam noviov template (Ivica fala za ogromnata pomos). I deneska so ke vidam, pak sum f`tnala nesto k`j linkovite za blogeri :((((((( i sega kako da sredam ?????? Aj ke bidit. Malku e crno bel, i mozda mracen, ali je lep, neli????? Odam sega da gledam Teletabisi da vidam koj e peder megu niv :))))) Strasna rabotaaaaaaa........

Sziaszstok

2005-05-10T16:49:00.000+02:00

Jo estet kivanok! En Mary vagyok. Mi a neve? Hogy vagy?Köszönöm, jól vagyok. Magyarul beszéltek?A magyar nyelv könnyu. Látsz? Szeretem a magyar nyelvet. A nyelv szép. :) A viszontlátásra. Nagyon szeretlek!!

Е ајде де!

2005-05-06T12:11:00.000+02:00

Барав малку дожд во претходниот пост, и шо ќе видам сабајлево-ДОЖД!!! Ај сега да си посакам нешто друго. Можеби ќе имам пак среќа. :) Одвај чекам да дојде недела. Не ми е толку за денот, ко ден, туку за средбата меѓу нас, блогерите. Хммммм......сакате дожд или сонце.

Po praznicite

2005-05-05T17:48:00.000+02:00

Evo me i mene, po praznicive :) Bev Ohrid. Lele guzviiiiiiiii..... Ama ubavo bese. Od edna strana duhovno, so zvuk od kambani i liturgii sabajle i kvecerina. Od druga strana rabotnicki-praznicno, so skari na sekade i gajbi pivo vo ezero. Koj kako sakase si praznuvase. Jas uzivav. Odmorav ovie denovi. Gi polnev bateriite. Kolku uspeav, ke vidime. Back to Skopje. Me ubi gorestinava. Sakam malu dozd.

Музата е крива

2005-04-27T19:20:00.000+02:00

Јас не можам да се расправам повеќе со мојата муза. Сто пати и кажав да не ми доаѓа во доцните часови, а таа пак и пак. Барем понекогаш да доаѓа преку ден. Проблемот е што јас немам компјутер дома, и не можам одма да го напишам она што ние си го муабетиме :) Изгледа ќе мора да запишувам, зошто кога ќе пробам да се сетам на нешто што ми текнало сношти, не можаааааам! Или ќе се сетам само малку :) Тоа е драги мои проблемот што јас не сум многу редовна со постовите. Сепак, без музите би било подосадно, нели? :)

ПОМОШ!!!

2005-04-27T19:06:00.000+02:00

Таман почнав да пишувам и ко за инает нешто се деси и се ми се изгуби.
Е сега ајде помагајте оооо моќни и поискусни блогери. Ево го проблемот. Јас не знам да ставам линкови на мојот блог кои ке водат до вашите блогови. Пробав, ама не успеав. Изгледа треба да научам некој програмерски финти, оние шо изгледаат вака: 87365165999$^^*))HJGglGDLIG> Или има поедноставен начин да се направи тоа, а јас не го знам. Однапред Во благодарам, ООООО моќни блогери!

Finti

2005-04-22T10:51:00.000+02:00

Postov go pisam za da gi isprobam fintive so mi se na raspolaganje. Aj sega da probam. hshshapupafhaghdgakhkk;dfdb dragi citateli ova e probata za menuvanje na fontovite. Sega nesto drugo. Opaaaa. Tamno zeleno :) I svetlo sino :) baska i boldirani bukvi. Glamna crnooooooo. :))))) aj dosta igracki. Ne sum istrenirana dovolno vo postiranjevo, zatoa, oficijalno najavuvam uste nekoja proba, i ve pokanuvam da ostavite po nekoj komentar. :)

Citajte knigi!!!

2005-04-21T15:17:00.000+02:00

Super moznost da kupite nekoja kniga za vas, ili mozebi za nekoj drug. Ovie denovi ima Saem na knigata vo Skopje. Pa, odete, i prosetajte niz standovite. Nekoj ke rece deka ponudata ne e koj znae sho. Jas ne znam. Ne sum bila na drugi saemi na kniga. Zatoa ovoj nasiov mi e kako mal praznik. E, sega, druga prikazna e cenata na knigite. Popust ima, kakov-takov :) Ima edna pogovorka, kolku sho ti e cergata (kilimot, tepisot...), tolku pusti gi nozete. Jas velam uste malku poveke ovoj pat :) Posle, nekoe vreme ke bidam nastinata! :))))))) Ona, malku poveke, e za onaa kniga sho ja kupiv za da ja podaram na nekoj. Taka znam deka brgu ke mi pomine nastinkata :)

Oblaci

2005-04-12T17:37:00.000+02:00

Mnogu sakam oblaci. Bas kako ovie nadvor: sivkasto-beli, so ubavi formi i sto nosat malku dozd. Da ne me razberite pogresno.
Najcesto za lugeto koi gi sakaat oblacite se veli deka se depresivci. Glupost! Ne moze taka da se generalizira.
Evo jas na primer. Jas sum veselo dete. Mnogu veleso dete.
No, sepak, gi sakam oblacite.

Dobro utroooo!!!

2005-04-11T09:37:00.000+02:00

Ajde resiv i jas da otvoram blog.